Vandaag staat er voor de Nederlandse delegatie een bezoek aan de county Calarasi op het programma. Deze county ligt op ongeveer 2 uur rijden ten oosten van Boekarest aan de grens met Bulgarije. De county hoofdstad, Calarasi, is gesitueerd aan de Donau. Aan de overkant kun je Bulgarije zien liggen.

Tijdens de busreis wordt gesproken over het verloop van het programma van de vorige dag in Giurgiu. Er worden een aantal aanpassingen besproken, die vandaag in het programma worden doorgevoerd. Na de lange reis stapt het gezelschap uit aan de voet van de Donau, bij het zeer moderne ’’Calarasi Business Centre’’. Dit gebouw is gerealiseerd in samenwerking met Bulgarije, op basis van EU financiering. Eenmaal binnen in het congres centrum blijkt dat, ondanks de prachtige locatie, er geen garantie is voor een massale opkomst.

In tegenstelling tot de grote opkomst in Giurgiu is de aanwezigheid van publiek in Calarasi beperkt tot circa 25 personen. Veel burgemeesters die zich hebben aangemeld bij de county council, komen helaas niet opdagen. Echter, belangrijke vertegenwoordigers van de county council en het regionale waterbedrijf zijn wel aanwezig. Het blijkt al snel dat de geluidsinstallatie van het moderne congres centrum niet optimaal functioneert, zodat er een aantal keren geïmproviseerd moet worden om de sprekers verstaanbaar te maken.

Tijdens het interactieve gedeelte van het programma blijkt nogmaals dat de culturele verschillen een rol spelen. Met name de gereserveerdheid en passiviteit van het Roemeense publiek valt op. Om de discussie te voorzien van een impuls stelt Dennis van Peppen (EVD/PvW) een aantal inhoudelijk vragen. Mede hierdoor lijkt de boodschap van de Nederlandse benadering over te komen aangezien er driftig wordt meegeschreven door de aanwezigen. Ondanks de passieve houding lijkt er daarom toch bewustzijn op te treden bij de Roemenen over de voordelen van decentrale oplossingen. Dit verhaal hebben ze nog niet eerder gehoord en zeker bij de aanwezige sleutelspelers lijkt het dubbeltje te vallen. Na een wederom bevlogen betoog van Mike de Leeuw (Norit) sluit de gehele zaal aan bij het buffet.

De lunch als netwerk moment blijkt met name voor Future Pipe, Landustrie en DMT vruchten af te werpen. Ben van Rein en Hans van Orsouw spreken uitvoerig met het regionale waterbedrijf, dat geïnteresseerd is in de oplossingen die Future Pipe kan bieden. Dit bedrijf is een dochter van Veolia en dat werkt al met Future Pipe. Jan Kruit van DMT wordt gevraagd om een offerte te sturen voor een MBR installatie door de county council van Calarasi. Men zoekt naar een praktische oplossing voor afvalwaterzuivering voor een aantal afgelegen dorpen.

Na de netwerk lunch wordt er druk gediscussieerd over financiële aspecten, maar met name over welke investeringen prioriteit hebben. De problemen in bepaalde delen van de county zijn met de quote van de week te beschrijven: ’’niet te bevatten’’. Zo bestaat er naar een aantal dorpen in de county nog niet eens een goed begaanbare toegangsweg, wat de bereikbaarheid bij enige regenval bijna onmogelijk maakt. Men ziet zich voor de keuze gesteld, gaan we eerst voor de weg of eerst voor het water. Voor deze dorpen lijkt de tijd nog niet rijp voor decentrale oplossingen, hoe praktisch en relatief betaalbaar ook. Er wordt gesproken over het masterplan voor waterinfrastructuur voor de county. Hierin wordt een 100% dekkingsgraad in 2027 voor de zuivering van huishoudelijk afvalwater en drinkwatervoorziening voor de hele county besproken. Het masterplan, geschreven door een internationaal ingenieursbureau, gaat in zijn totaliteit uit van centrale oplossingen. Brendo Meulman (Landustrie) merkte  op dat ingenieursbureaus over het algemeen niet denken in innovatieve oplossingen of in probleemanalyses. Hij beargumenteert dat elk waterprobleem in verschillende gebieden en dorpen verschillende oplossingen behoeven. Er bestaat geen “one size fits all”. Daar zou een masterplan ook op in moeten spelen.

Morgen staat de county Buzau op het programma.