Langzaam druppelt iedereen vandaag binnen in hotel Monteleone in het karakteristieke French Quarter. En de groep is groot: meer dan 20 Nederandse landschapsarchitecten, watermanagers, hydrologen, urban designers, planners, en ingenieurs zijn deze week in New Orleans om samen met lokale professionals tot goede ideeën te komen voor de herontwikkeling van vier gebieden in de stad. De uitdaging: hoe breng je het water terug naar de stad, zodat de stad veiliger wordt, maar ook vanuit een esthetisch oogpunt aantrekkelijker om in te wonen? Een ingewikkelde opgave die verschillende disciplines vergt, vandaar deze unieke mix van expertise en persoonlijkheden.

In de taxi gisteren werden Piet Dircke en Bert Smolders van Arcadis, Han Meyer van TU Delft en ik al verwelkomd en vergezeld door een trotse local: een advocaat uit de financiële sector, die weliswaar 10 maanden per jaar in London woont, maar daardoor niet minder trots is op zijn stad. Het gaat goed met New Orleans als we hem mogen geloven. Investeringen trekken aan, 70% van de mensen woont er weer en die andere 30% kunnen ze wel missen. Er zijn nieuwe huizen en ziekenhuizen gebouwd, publieke investeringen groeien, en het belangrijkste: het toerisme is terug. Opvallend, deze positieve blik, en vanuit zijn vakgebied een logische observatie. Als ik met David Waggoner, één van de initiators van Dutch Dialogues spreek, en ook met Christina, een senior producer van Public Broadcasting Company, hoor ik toch ook kritische geluiden. Maar deze worden op een constructieve manier gebracht met een hele lading positieve energie en idealisme: de wil en het commitment om de stad weer helemaal back on track  te krijgen is er bij de lokale bevolking. De decision makers blijven alleen nog achter; safety first wordt hier niet gecombineerd met esthetics. Vandaar dat de betrokken lokale partijen ideeën van de Nederlanders daarbij zeer verwelkomen. Dat blijkt ook uit de Times Picayune en the Advocate, twee lokale dagbladen die  Dutch Dialogues op de voorpagina aankondigen.
Zie ook: http://www.nola.com/hurricane/index.ssf/2010/04/dutch_planners_architects_want.html, en http://www.2theadvocate.com/news/89816672.html  

De trotse houding van de soulful New Orleaneans, evenals de samenstelling van de inwoners (meer dan 50% gekleurd) maakt ook meteen duidelijk dat je als buitenlander discreet moet omgaan met het presenteren van ideeën. Wat de stad niet wil is een groep buitenlanders die komt vertellen welke fouten er zijn gemaakt en hoe deze moeten worden opgelost. Want uiteindelijk gaat het om een dialoog: samen met lokale counterparts kijken naar vier gebieden in de stad, en gezamenlijk ideeën aandragen voor een nieuwe aanpak die de stad mooier en veiliger maakt. Want dat het een mooie stad is werd me vandaag, lopend door de binnenstad, meteen duidelijk: prachtige 18e en 19e eeuwse panden, kleurrijke, vriendelijke inwoners, omringd door palmbomen en een zonnetje op je hoofd, heerlijk!