Op donderdag is het al een stuk rustiger op het forum. Veel mensen hebben hun sessies al gehad en gaan naar huis. Toch is er nog genoeg te beleven. Zo is er de wrap up sessie waar Mathieu Pinkers van het minsterie van EL&I bij betrokken is. Een grote groep van internationale collega’s heeft samen het klassieke onderwerp Integrated Water Resources Management (IWRM) bij de kop gehad.  IWRM plannen kunnen een goed instrument zijn voor duurzaam management van water.  Veel landen zijn daar nog niet mee bezig. Uit de sessie van Mathieu en zijn internationale collega’s is ondere andere gekomen dat specialisten uit 25 landen de intentie uitspreken om IWRM te gaan implementeren. Meestal zijn er verschillende sessies die naar een samenvattende sessie leiden. Bij dit onderwerp zaten de zalen steeds vol. Dat komt door de aanpak die is gehanteerd. Hier heeft een groep internationale collega’s samen een onderwerp bij de kop gepakt. Maar er zijn ook sessies waar een partij of land alleen een eigen boodschap probeert uit te dragen. Dat wordt niks; dan zitten alleen je eigen landgenoten in de zaal. Even een sessie in elkaar flansen is er ook echt niet meer bij. Het forum is gegroeid en dus moeten de sessies ook beter van kwaliteit zijn.  Meer over de IWRM sessies is te vinden op http://www.worldwaterforum6.org/en/commissions/thematic/priorities-for-action-and-conditions-for-success/priority-for-action-21/

Ondertussen in het Netherlands Water Pavilion: Nation Branding

Was de expo met de landenpaviljoens eerst bijzaak, nu lijkt het bijna wel het hart van het forum. Het is er altijd druk, in veel paviljoens worden ook presentaties gehouden. In het Netherlands Water Pavilion presenteerde startup H20 Onsite haar decentrale drinkwatervoorziening. Zij staan ook met hun product in de ‘Village of Solutions’ waar low cost en/of nieuwe technologieen te zien zijn.

10 jaar geleden was Nederland het eerste land dat een landenpaviljoen had waar meerdere partijen aan deelnamen, een gastvrij paviljoen waar je ook een kopje koffie kunt krijgen en ’s avonds een drankje. Inmiddels hebben alle landen dit gekopieerd.  Veel hebben een water partnership naar voorbeeld van Nederland en in de paviljoens pakken ze enorm uit. De Fransen hebben een glitterpodium dat eerder lijkt op iets waar de voice of Holland wordt opgenomen.

Bij de Brazilianen is het iedere avond feest. Ze hebben een band erbij en iedereen komt daar dansen.

De Koreanen, gastheer van het volgende forum, hebben een gigantisch paviljoen. Helaas is het bevolkt met dames in mooie klederdracht die geen woord Engels spreken. Anderen hebben weer een prachtig paviljoen dat op een showroom lijkt. Daar gaat niemand zitten.


Finland is dit keer vreselijk ambitieus. Al weken van tevoren krijgen journalisten e-mails, de adressen zijn verzameld door een internationaal pr-bureau. Voor het perscentrum delen de Finnen persberichten uit, maar het nieuws erin kunnen wij nog niet ontdekken. Op de persconferentie in het Finse paviljoen is maar 1 echte journalist. De minister van milieu zegt iets en er zijn wat bedrijfspresentaties. Daar komt dus niemand op af. Je moet wel een goede inhoudelijke boodschap hebben.

Moet je nu meedoen in de wedloop? Nederland heeft een pragmatisch paviljoen, hoog en van veraf goed zichtbaar door het oranje. Er zitten geen gekke toeters en bellen aan, het is niet aangekleed als een luxe autoshowroom. Het heeft gewoon een goede ruimte met tafeltjes waar mensen elkaar kunnen ontmoeten, kunnen werken, en waar recepties en presentaties gehouden kunnen worden. En ruimtes waar Nederlandse organisaties zich kunnen presenteren. De standbemanning kent de sector en kan buitenlandse bezoekers met hen in contact brengen. De hapjes en drankjes komen gewoon iedere dag van de supermarkt en niet van de dure forumcateraar.

Oke, bij de Brazilianen gingen veel mensen in de avond dansen. De vraag is wel hoeveel zaken er zo worden gedaan. Het Nederlandse paviljoen zat overdag en ’s avonds vol en deed waar het voor bedoeld was: ontmoetingspunt zijn. Gastvrij en kundig. Het is een recept dat werkt. Onze conclusie is: doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.